Gemeenskap se vinnige optrede red ?n lewe Print E-mail
News - Ons Mense
Wednesday, 24 February 2010 08:44
Untitled Document

Argitek Johan Swart is op Woensdagaand 20 Januarie in die maag geskiet met ’n plaasaanval op sy plot, 186 Mooiplaats.

Die Conserv gemeenskapspatrollies was binne 15 minute by die gesin en hulle vinnige optrede het waarskynlik Johan se lewe gered.

Sy vrou Marietjie vertel dat die nagmerrie begin het met aandete toe Moses, hulle papegaai, se optrede hul laat besef het dat iets fout is. Johan is uit na sy kantoor toe om te gaan ondersoek instel en het die veiligheidshek en die deur van die kantoor wawyd oop gekry.

Na ete is Johan terug kantoor toe om sy werk af te handel. Op pad om die erf se hek te gaan toemaak, het hy ’n geritsel in die bos gehoor, maar niks gewaar nie. Terug in die huis, het hy die voordeur en die veiligheidshek gesluit.

Johan, Marietjie en hul twee seuns, Cornell en Pieter, het later weer ’n geluid gehoor toe hulle aandgodsdiens hou. Die gesin was onrustig en nadat Pieter gaan slaap het, het Johan gevra of Marietjie die onderste badkamervenster toegemaak het en sy het weer gevra of hy die kombuislig afgeskakel het en die trap na bo se hek gesluit het. “Net toe, hoor ek iets ‘val’ in die kombuis en vra Johan om te gaan kyk,” sê Marietjie.


Van links na regs: Johan, Marietjie, Cornell en Pieter Swart
Foto?s: Die Swarts

Op pad ondertoe het Johan teruggedraai om sy .22 rewolwer te kry. Cornell, ’n graad 12 CVO skoolleerling, is agterna, maar het op die trappies bly staan. Dit was ongeveer tien voor 11. Toe Johan wou indraai by die badkamerdeur, staan twee mans reeds in die badkamer. Hy het net die vonk van die pistool gesien, die knal gehoor en die brandpyn in sy maag gevoel en geskree: “Ek is geskiet, ek is geskiet.”

’n Ernstig gewonde Johan het besef dat die boewe dalk kan dink hulle het hom doodgeskiet en dat dit maklik sal wees om sy gesin aan te val. “Om ons te beskerm, het hy terug gegaan om hulle te verwilder,” sê Marietjie.

Die boef wat by die deur gestaan het, het twee skote van die sykant iewers deur die lyf gekry. Die een wat by die bad se rant gestaan het, het drie skote deur die lyf gekry. Hulle moes toe weer uit waar hulle ingekom het, by ’n venster van 35 x 35 cm met ’n diagonale yster diefwering voor wat gedeeltelik weggebuig is.

“Johan en Cornell het na ons slaapkamer gekom waar Johan op die mat kom lê het sodat ons iets omtrent die wond kon doen. Die koeël is voor in en agter uit. Ek het dadelik my suster, dr Anina van Niekerk (Spangenberg) gebel en sy het Netcare 911 geskakel. Conservlid Grant Nordin het ook ’n ambulans gebel.”

“Ek onthou dat ek sonder ’n roepsein gegil het oor die radio: ‘Johan is geskiet, kom help asseblief!’” “Toe eers het my seuns my laat besef dat die ongenooides nog in die huis kan wees. Pieter het intussen nog wapens uit die kluis gekry, want al vyf patrone is uitgeskiet. So gou soos nou het ek die groen ligte van die gemeenskapspatrollie gesien, maar o wee, nou moet ek uit op die balkon om die hek oop te maak met die afstandbeheerknoppie, sê Marietjie.

“Ek moet ook uit my kamer af ondertoe om die voordeur oop te sluit. Ek het dit toe buite my kamer gewaag en by die TV kamer se venster die sleutels na buite gegooi vir die eerstes wat opgedaag het.” Twee van die gemeenskap se mediese spanlede het Johan op die bed laat lê om hom te stabiliseer tot die ambulans kom. Hy het verskeie kere gevra dat hulle gou moet maak, want hy gaan dit nie maak nie, hy gaan doodgaan.

Toe die ambulans opdaag, moes Johan en Marietjie hoor dat nie Wilgers, Pretoria-Oos of Kloof Hospitaal ’n bed in die intensiewe sorg beskikbaar gehad het nie; Johan moes Unitas toe.

Die ambulansman het besef dat dit te ver was om te ry en het probeer om ’n helikopter te kry. Weens ongure weer was dit nie moontlik nie. Johan is toe eers na Wilgers se ongevalle-afdeling waar skanderingstoetse gedoen is om die beserings te bepaal. Hy is daardie oggend van half vier tot twintig oor ses geopereer by Unitas.


Johan Swart in die hospitaal

Johan moes vir ’n reeks opvolg operasies gaan. Op 5 Februarie is sy kolon geheg, maar die wonde is oopgelaat vir ingeval daar infeksie kom. Op 9 Februarie kon slegs die kolostomie se wond geheg word, aangesien die snywond kieme gekry het. Johan moes vir ’n vierde keer terug teater toe om die lang snywond ook te heg.

Na nog 11 dae, op 15 Februarie, is hy uiteindelik uit die Zuid-Afrikaanse Hospitaal ontslaan met dreineringspypies in die wond. Hy sterk nou aan by Marietjie se ouers in Kleinfontein.

Dit is ’n hartsbegeerte om ’n ieder en ’n elk wat op welke wyse ookal betrokke was, hartlik te bedank. Daar is nie woorde om ons dankbaarheid te betuig nie, want voor ’n mens nie self deur so ’n traumatiese ervaring is nie, sal ’n mens nie weet wat mense soos julle almal beteken nie,” sê Marietjie.

Hul seun, Pieter, se woorde was: “Mamma, as dit nie vir die radio was nie, sou ons nie so vinnig hulp gekry het nie.”

Kreet
“Nadat die noodkreet op die radio deurgekom het, iets wat nou nog die hare in my nek laat rys, het dit omtrent 15 minute gevat voor iemand by hulle huis was,” skryf patrollielid Ivan Gomm oor die voorval. “Daardie noodkreet het my ook geweldig geraak,” skryf patrollielid, Pierre Hendrick, wat dikwels uithuisig is en sterk steun op die Conservgemeenskap se hulp.

“Dankie tog vir die radio,” sê Petro Anderson, sameroeper van die Zwavelpoortse Conserv-groep – die Zulus. “Aan die wat aangesluit het by Conserv en nog nie ’n radio het nie, kry een. Dis ’n lewensredder. Die wat nog nie aangesluit het nie, doen so en kry ’n radio. Dit werk.” Conserv se Mikes, Zulus en Tangos is dit eens: “Dit gee geweldige gemoedsrus om te weet dat ons as gemeenskap saamstaan en bereid is om onder uiters gevaarlike omstandighede ondersteuning te gee.”

“Ek kan nie anders as om die naam van Elaine Grobler, gemeenskapspatrollie kommunikasiebestuurder, uit te sonder nie,” sê Marietjie.

“Ek glo nie daar het ’n enkele uur verbygegaan sonder dat sy met my in verbinding was nie.” “Sy het toegesien dat ons huis skoongemaak word, sy was daar vir die speurders, polisie, vingerafdrukdeskundiges en nog die Donderdagmiddag vir die hondemense ook.”

“Dit sal wonderlik wees as almal wat ons bygestaan het, kom kennis maak wanneer ons weer terug is by ons eie woning,” sê Marietjie.

Conserv-lede het op Saterdag 30 Januarie vergader om nuwe planne van aksie vir hul radiokommunikasie te bespreek en opleiding te gee vir radiogebruik.

Vir meer inligting oor die gemeenskapspatrollies, bel vir Petro by 083-604-0074.

 

© 2020 Die/The Bronberger